Chirurgia stomatologiczna jest dziedziną medycyny zajmującą się leczeniem operacyjnym schorzeń jamy ustnej i okolic. Nie jest to więc tylko usuwanie zębów.

Naszym pacjentom zapewniamy:

Jest obecnie wiodącą i najszybciej rozwijająca się dziedziną wyrosłą z chirurgii stomatologicznej. U jej podstaw leży fenomen osseointegracji, która jest pojęciem biologicznym i oznacza zrost żywej tkanki kostnej z tytanową powierzchnią wszczepu.

Powyższy proces zachodzi jeżeli organizm będzie zdolny do pozytywnej odpowiedzi na wprowadzony implant. Jednak zapewnienie warunków do uzyskania dobrych rezultatów zależy przede wszystkim od dobrej diagnostyki (wykonania badania tomografii komputerowej), doświadczenia lekarza ustalającego plan leczenia, atraumatycznych metod operacyjnych, jakości sprzętu i odpowiedniego doboru implantów.

Podstawą do kwalifikacji pacjenta do zabiegu przyjmuje się wywiad z pacjentem, a w razie konieczności wykonanie odpowiednich badań i konsultacji, analizę zdjęć tomograficznych, oraz kliniczne badanie. Ostateczną weryfikację tej oceny chirurg jest jednak w stanie uzyskać dopiero podczas wykonywania samego zabiegu, wtedy ma on dopiero możliwość rzeczywistej oceny warunków kostnych.

Należy podkreślić, że już na etapie planowania leczenia chirurgicznego należy myśleć o przyszłej odbudowie protetycznej.

Wykonujemy po przeprowadzonym wywiadzie lekarskim, badaniu klinicznym pacjenta i badaniu radiologicznym.

  • Chirurgiczne usuwanie pozostawionych korzeni zębów
    Pozostawione korzenie martwych zębów stanowią ogniska infekcyjne, które mogą powodować upośledzenie ogólnej odporności organizmu i wpływać na procesy zapalne w odległych narządach. Popularne jest np. powiedzenie „oko za ząb, ząb za oko” i jest one niestety prawdziwe, gdyż spotykano przypadki zapalenia nerwu wzrokowego spowodowane obecnością pozostawionych infekcyjnych korzeni zgorzelinowych zębów. Należy zaznaczyć, że w niektórych przypadkach u pacjentów ze schorzeniami ogólnoustrojowymi konieczne jest włączenie profilaktyki antybiotykowej przed zabiegiem, a także w przypadku zażywania leków przeciwkrzepliwych modyfikacja tego leczenia. Zaplanowane chirurgiczne usuwanie pozostawionych korzeni gdy nie występuje ostry stan zapalny wokół nich tzn. nie ma „bolesnego obrzmienia”, wysięku treści ropnej czy bolesności podczas nagryzania jest bardziej komfortowe, gdyż można liczyć na to, że znieczulenie miejscowe będzie skuteczne.
  • Chirurgiczne usuwanie „zębów mądrości” tzw. ósemek
    Najczęściej zatrzymane zęby to pojęcie, które kojarzy się z popularnymi ósemkami. Nie tylko one mogą pozostawać w kości ale też inne zęby (górne „trójki”, przedtrzonowce dolne, siekacze centralne) . Przed takimi zabiegami pacjenci, a w szczególności osoby młode powinny dokonać konsultacji ortodontycznej. Może się okazać, że podjęcie leczenia ortodontycznego pozwoli uniknąć zabiegu. Zęby już ukształtowane mogą być zatrzymane całkowicie (cały ząb pokryty kością) lub częściowo (ząb pokryty dziąsłem w całości lub fragmentarycznie). Ząb niewyrżnięty to taki, który jeszcze nie ma uformowanych korzeni.

Fizjologicznie wyrzynanie dolnych ósemek przypada na  17-22 rok życia z marginesem +/- trzy do pięciu lat. Wskazania do ich usunięcia są:

  1. Lecznicze ( nawracające stany zapalne w okolicy tych zębów, torbiele zawiązkowe wokół nich, próchnica tych zębów lub sąsiadujących siódemek), a także bóle o charakterze neuralgicznym.
  2. Profilaktyczne (kiedy przypuszczamy, że mogą wystąpić stany zapalne, brak szans na wejście ósemki do łuku zębowego, stłoczenia zębów, kieszeń patologiczna za ósemką, przed zabiegiem progenii, lub gdy taki ząb występuje w szczelinie złamania)

Najkorzystniej usuwać jest ósemki, gdy mają one ukształtowane ¾ lub 7/8  korzenia. Statystycznie liczba powikłań pozabiegowych jest mniejsza gdy takie zabiegi wykonywane są profilaktycznie.

Powikłania po zabiegu usunięcia chirurgicznego ósemek mogące wystąpić to: ból, obrzęk, szczękościsk, upośledzenie funkcji nerwu zębodołowego dolnego i językowego, ropień, zapalenie kości, czy bardzo rzadkie złamanie żuchwy

Zapalenia w obrębie jamy ustnej wywołane są najczęściej florą mieszaną, mają skłonności do ograniczania się i można je opanować zabiegiem chirurgicznym. Najczęstszą przyczyną zapaleń w tej okolicy są martwe zęby i korzenie z miazgą w stanie rozpadu zgorzelinowego. Często może wtedy dochodzić np. w przypadku spadku ogólnej odporności organizmu do występowania nacieków zapalnych, które w dalszym etapie przekształcają się w ropnie. Jest to bardzo poważne schorzenie, gdyż przez ciągłość przestrzeni międzypowięziowych może dochodzić do rozprzestrzeniania się procesu zapalnego z śródpiersiem i jamą czaszki włącznie. Szybka interwencja chirurgiczna polegająca na drenażu ropnia, usunięciu przyczynowego zęba często zapobiega poważnym konsekwencja dla życia i zdrowia pacjentów.

Lekarze stomatolodzy często kierują pacjentów do specjalisty chirurgii stomatologicznej lub szczękowo- twarzowej w przypadku powikłanych ekstrakcji zębów. Może to być np. brak możliwości usunięcia zęba w sposób konwencjonalny. Istnieje wtedy konieczności wykonania nacięcia dziąsła i odsłonięcia korzenia zęba i uwolnienia go z kości wiertłem. Innym powikłaniem z którym często można się spotkać w praktyce chirurgicznej jest połączenie jamy ustnej z zatoka szczękową po usunięciu zęba. Stan taki wymaga pilnej interwencji i w przypadku niezainfekowanej zatoki wykonania plastycznego zeszycia. Pozostawienie na dłużej takiego stanu rzeczy może skutkować koniecznością wykonania zabiegu operacyjnego w warunkach szpitalnych.

Często zdarza się, że w okolicy szczytu korzeni zębów martwych, nawet tych leczonych kanałowo pojawiają się zmiany zapalne. Najczęściej są one niebolesne, chyba że dojdzie do ostrego procesu zapalnego. Takie zmiany zapalne mogą się rozrastać,  nawet do większych rozmiarów tworząc torbiele korzeniowe. Jedyną szansą na utrzymanie takiego zęba jest zabieg resekcji szczytu korzenia, polegający na dotarciu do jego okolicy i odcięciu fragmentu wraz zmianą zapalną.

Chirurg nas zlecenie ortodonty po przeprowadzonej dokładnej diagnostyce może odsłonić zatrzymany ząb w kości. Celem tego zabiegu jest przyklejenie na taki ząb zamka ortodontycznego i założenie wyciągu mającego na celu wprowadzenie takiego zęba do łuku zębowego.

Schorzenia w zakresie gruczołów ślinowych możliwe do leczenia w gabinecie chirurgii stomatologicznej to najczęściej torbiele zastoinowe małych gruczołów ślinowych w obrębie warg. Torbiel taka powinna być wycięta i przesłana do weryfikacji histopatologicznej do Pracowni Patomorfologicznej. Innym schorzeniem jest występowanie kamieni w przewodach wyprowadzających większych gruczołów ślinowych głownie w okolicy podjęzykowej. Po przeprowadzonej diagnostyce chirurgiczne usunięcie kamienia pozwala na usprawnienie wydzielania śliny.

Zębopochodne stany zapalne zatok szczękowych stanowią około 33% ropnych zapaleń.  Wykonanie odpowiedniej diagnostyki z uwzględnieniem tomografii komputerowej z oceną drożności kompleksu- ujściowo przewodowego zatok i ustalenie przyczyny z jej usunieciem może przynieść w takich przypadkach szybką poprawę.

Nowotwory złośliwe jamy ustnej i szyi stanowią około 12% wszystkich nowotworów złośliwych u człowieka. W licznych publikacjach autorzy podkreślają wzrost liczby chorych z guzami w tej lokalizacji. Wśród przyczyn najczęściej wymienia się:.

  • palenie papierosów, alkohol (zwłaszcza razem);
  • zła higiena jamy ustnej;
  • czynniki infekcyjne:
    Wirus Epstein-Barra (EBV) w raku nosogardła,
    HPV (gł. typ 16, 50% raków jamy ustnej, raki płaskonabłonkowe jamy nosowej i zatok);
  • żucie tytoniu –rak jamy ustnej;
  • wdychanie pyłu drzewnego (stolarze, pracownicy fabryk mebli) – rak jamy nosowej;
  • przewlekła niedokrwistość z niedoboru żelaza (zespół Plummera-Wilsona) – rak języka i okolicy zapierściennej u kobiet;
  • ekspozycja na promieniowanie jonizujące, zwłaszcza w dzieciństwie – rak tarczycy, nowotwory ślinianek.

 

Wczesne wykrycie  takich zmian, oraz pobranie wycinka do badania mikroskopowego i postawienie właściwej diagnozy jest szansą na podjęcie odpowiedniego leczenia, także onkologicznego w wyspecjalizowanych ośrodkach.